Mirriel - Forum Literackie

Witam wszystkich, po dosyć długiej przerwie, spowodowanej końcem semestru... Merlinowi niech będą dzięki, zostały jeszcze dwa tygodnie zaliczeń, tydzień nauki i potem dwa egzaminy, i zaczną się zasłużone wakacje - czytaj mnóstwo wolnego czasu, dzięki czemu nadrobię zaległości w tłumaczeniu, jako że na razie mam jedynie czas na króciutkie drabułki.

Dzisiaj zapraszam na drabułkę napisaną dla grangersnape100, jako odpowiedź na "taste of HG/SS challenge".

Tytuł oryginału: A gradual approach
Autorka: benebu
Link: TU
Liczba słów: 100


Śniadanie


– Dzień dobry, profesorze.
– Panna Granger – mruknął, nie podnosząc głowy znad śniadania.
– Teraz już profesor Granger, pamięta pan?
– Profesor, w takim razie – poprawił się, wstając od stołu.

(...)

– Dzień dobry, profesorze.
– Profesor Granger – odpowiedział, po czym skinął głową w jej stronę.
Zawsze to jakaś poprawa, prawda?

(...)

– Dzień dobry, profesorze.
– Profesor Granger. Przykro mi to mówić, ale niestety nie zostawiłem dla pani ani kropli kawy.

(...)

– Dzień dobry, pro... Severusie.
– Dzień dobry, Hermiono. Byłabyś chętna do udziału w kolejnej konferencji na temat eliksirów w przyszłym tygodniu?

(...)

– Dzień dobry, Severusie.
– Dzień dobry, Hermiono.
– Jak sądzisz, czy ktoś zauważy, że nie ma nas obojga na śniadaniu?

Sznureczki są zdecydowanie bardzo szybkie. A może to tylko autoreklama tak się rozpowszechniła (mruga porozumiewawczo w kierunku magdy). I tym sposobem po raz pierwszy jestem pierwsza! Ha!

Co do drabulki powiem, że wywarła na mnie pozytywne wrażnenie. Nie jestem z natury zbyt domyślna, więcj dopiero mniej więcej w połowie zaczęłam przewidywać koniec, ale podobało mi się. Może to nie jest coć specjalnie szczególnego, ale też i nie jest coś naprawdę oklepanego. Nie mówię oczywiście o parze HG/SS, którą ostatnimi czasy spotykam na każdym kroku. Po prostu forma jest inna i dostosowana do takiej krótkiej formy, która ma zaskakiwać czytelnika. Jeżeli chodzi o samą treść, to nie jest strasznie zaskakująca, chociaż i odrobinkę humoru ma. Uśmiechanie się pod nosem jest czymś zdecydowanie dla mnie. Z resztą, drabble to bardzo trudna forma opisywania, bo trzeba się zmieścić w określonej ilości słów, zachować sens i jeszcze, jakby było tego mało, postarać się o zaskakujące zakończenie.

Taak, zakończenie może i zaskakujące nie było w stu procentach, ale jak już mówiłam, ja nie jestem zbyt domyślna. Spodziewam się, że niektórzy zapewne się domyślą puenty zanim nawet zobaczą pierwszą literę tłumaczenia. A jeżeli chodzi o tłumaczenie, jak zwykle podziwiam płynność i logiczność przekładu. Żadnych zastrzeżeń. Sama wiem, jak to jest tłumaczyć drabble. Czasami jest to naprawdę męcząca i karkołomna robota, ale sądząc po efektach, jakoś tego u ciebie, magdo, nie widać. Efekt tylko potwierdza moje mniemanie o twoich świetnych umiejętnościach translatorskich.

Czekam na więcej (drabbli i prawdopodobnej autoreklamy - przynajmniej mam nadzieję). Pozdrawiam,
April

Bardzo milutkie drable. Cieszę się, że wróciłaś po tak długiej (dla czytelników) przerwie.
Drable podoba mi się ze względu na pokazanie zmiany stosunków, na przestrzeni czasu, pomiedzy Severusem, a Hermioną.
Co do poprawności językowej rzadnych błędów nie zauwarzyłam, no ale nie mi to oceniać.


Bardzo sympatycznie się kończy. Przy ostatnim zdaniu szeroko się uśmiechnęłam.
H.B.

Miłe, sympatyczne, wywołujące uśmiech na ustach drabble.
Nie wiedziałam, czego spodziewać się po zwykłych uprzejmościach wymienianych przy śniadaniu w Wielkiej Sali. Autorka fajnie przedstawiła poprawiające się relacje między byłą uczennicą, a teraz nauczycielką i wieloletnim nauczycielem, a teraz kolegą z pracy. Zakończenie bardzo zaskakujące nie jest, jednakże troszkę się zdziwiłam.
Ładne drabble. Co do tłumaczenia, to nie mam zastrzeżeń. Jest tak, jak być powinno. Czekam na kolejne;)
Pozdrawiam.

Mam dziś strasznie "głodne" popołudnie i wieczór, co i rusz coś podjadam. Zobaczyłam tytuł związany z jedzeniem - czemuż by nie wejść? Wprawdzie to "śniadanie wypadło mi w porze kolacji, ale nic to...
Milutkie XD Drabelek bez huku i walenia czytelnika między oczy, ale - uroczy i zgrabny. Mała rzecz, a cieszy przecież.
Miła przystawka do kolacji Gratuluję tłumaczenia i dziękuję.
Pozdrawiam
Arien

Hę... rozumiem , że całą noc spędzili na warzeniu eliksiru... miłości.
Ładnie, zwieźle, sprytnie. Przewidywalnie i dobrze, że przewidywalnie. Takie śniadaniowe migaweczki.
Kupuję.
dorga
---

Podoba mi się.
Takie lekkie, przyjemne, śniadaniowe.
Pairing typowy: Granger&Snape, coraz bardziej popularny. A, że lubię obie postacie to wydaje mi sie wyjątkowo przyjemny. Szczególnie te wszystkie etapy...
Pięknie;)
Zgrabnie i ładnie przetłumaczone.
Dla mnie bardzo przyjemne. Szczególnie, że patrzac na kanon, myślę, że Snape nigdy nikogo nei pokocha. Smutne, a w ff i drabblach można zobaczyć, ze jest inaczej.

Jak już pisałam- podoba mi się. Bardzo;)

Pozdrawiam

Totiki

HG/SS - jeden z pairingów, do którego mam mieszane uczucia - zależnie od napisanego ficka albo jest dobry albo przesłodzony. Na szczęście tu wystąpiła ta pierwsza opcja. I cieszy mnie to niezmiernie.
Co do tłumaczenia - doskonale wyważone. Żadnych niedociągnięć, czyta się lekko i nie czuje się, że to tłumaczenie. Nic dziwnego patrząc na nick tłumaczki
A pomysł - śniadanie i takie przewrotne cosik. Coś jak skrót wielu ff o Hermionie i Severusie. Jedno jest pewne - oni do siebie pasują:P


pozdrawiam


Rysiaczek

Podoba mi się. Króciutkie, lekkie. miłe. Na koniec szeroki uśmiech . Właśnie takiego Snape`a lubię. I jaka miła odmiana porównując początek i koniec, można powiedzieć, że dość zaskakująca zmiana. Co do tego lekkiego paringu to, hm, chyba jestem za, tak jestem za
Bardzo ładne tłumaczenie, bez błędów, co znacznie umila czytanie i naprawdę mi się podobało.
Myślę, że nie ma co tu się rozpisywać, ponieważ drabble trafione!

Pozdrawiam Miss Granger

Zaczyna coś ze mną być nie tak. Jeden pojedynek a ja zaczynam czytać teksty o Granger i Snapie! Omg. Chcąc zrozumieć, co ludzie widzą w tym pairingu czytam. Czytam i dostrzegam jedną zależność: o ile jest zaseverowany (o, pardon! zaserwowany) na wesoło jest dla mnie całkiem zjadliwy.

A oto przede mną śniadaniowe drabble w porze raczej obiadowej. Mniam;) Wesołe i przyjemne. Dzięki formie zapisu wydaje się dużo dłuższe niż sto słów, a jednak się w nich zgrabnie mieści. Przyjemne dialogi nieuchornnie prowadzące do wiadomego. Aczkolwiek forma jest naprawdę bardzo przyjemna. Roześmiałam się nawet, co zważywszy na wspomnianą "miłość" do tej pary, jest, jak na mnie. szokującym przejawem empatii. Naprawdę smakowite!

Co do tłumaczenia, powiem tyle, że się nie zawiodłam. Bo prawdę powiedziawszy kliknęłam w temat zachęcona Twoimi Listami i znlazłam tu ten sam, świetny poziom. Pozostaje mi więc życzyć Ci większej ilości czasu i czekać na kolejne tłumaczenia. (I Wena rzecz jasna!)

Uściski, silv

Oto obiecany komentarz...
Miłe i przyjemne drabble. Mała rzecz, a cieszy. Wprawdzie nie ma zaskakującej puenty, ale nie wpłynęło to negatywnie na opowiadanie. Jest zgrabnie przetłumaczone (jak wszystkie twoje opowiadania). Nie zauważyłam żadnych zgrzytów.
Na koniec mam prośbę, żebyś zaczęła tłumaczyć coś innego. Może inny gatunek i inni główni bohaterowie? Co byś powiedzieła na komedię typu W&W?

Przesyłam pozdrowienia,
Verity

P.S. Przepraszam za krótki komentarz.

Bardzo mi się podoba. Lekkie przedstawienie romansu bez zbędnych płaczliwych epitetów i taniego sentymentalizmu.
Kawa, Severus i Hermiona to połączenie idealne. Dobrze, że czytelnik może sam domyślić się uczuć pomiędzy profesorstwem.
Od ławki do łóżka, to zawsze musi się tak skończyć.
Z drugiej strony, mimo ciekawej formy, nie jest zbyt odkrywcze i nie pozostawia chęci na więcej. Przewiewne, jeśli można tak określić tekst literacki.

Nie jestem znawczynią literatury, a zwłaszcza gatunku popularnie tu zwanym drabulkiem. Mogę na to jedynie spojrzeć z perspektywy szarej czytelniczki. Co do samego tekstu tematyka nie jest zbyt innowacyjna. Relacje Hermiona vs Severus Snape troche mi się to już przejadło. Muszę jednak pochwalić za ciekawe przedstawienie problemu. Zmiana w relacji na przestrzeni czasu. Gdzieś jednak słyszałam, że drable powinien mieć mocne, nieco zaskakujące zakończenie. Ja nic takiego tu nie widzę.

Jak dla mnie zakończenie, mimo że przewidywalne, jest dobre, a nawet bardzo dobre. Bez zbędnych słów można sobie wyobrazić, jak Snape mówi samymi kącikami ust, swoim zwykłym tonem, zaprawionym lekką ironią, nie patrząc w oczy Hermiony, jedynie strzepując paproch z czarnej szaty.

Ja tak to widzę. Dzięki zakończeniu, a ściślej: ostatniemu zdaniu. Które na swój sposób jest zaskakujące, bo to ono wprowadza ten klimat i to wyobrażenie.

Sympatyczne :)
Bez wielkich fajerwerków i trzęsień ziemi, ale bardzo przyjemne. Miłe śniadanko na godzinę 22. 52, takie wywołujące uśmiech. Zresztą, lubię ten pairing. Nic nie mam drablikowi do zarzucenia, czyta się lekko i przyjemnie.

Pozdrawiam
Sadako