Mirriel - Forum Literackie

Gdy pierwszy raz przeczytałam na tym forum drabble pt. "Pergamin" byłam zachwycona. Zaczęłam pisać własne, moim zdaniem jednak, nie nadają się do pokazania tutaj. Ten - tak mi się wydaje - nadaje się. Zresztą, jak nie odważę się, pokazać swoich tworów szerszej publiczności, to nigdy się nie dowiem, czy to coś warte...
Sytuacja z życia wzięta.
Bardzo proszę o opinie.

On

Zauważyła go, gdy przechodziła obok jakiegoś starego budynku. Zazwyczaj krzywiła się, kiedy widziała podobnych do niego. Czarny, ponury, zamyślony. Jak większość jego braci egoistycznie nastawiony do świata.
Przyjrzała mu się bliżej. Usiadł na barierce metalowego płotu i spacerował po niej w tę i z powrotem, zadowolony z siebie. Z zadartą wysoko głową dumnie stawiał kroki.
– Patrzcie, jaki jestem cudowny! – mówił całym sobą.
Odwrócił się, gdy usłyszał jej kroki. Patrzył na nią czujnie paciorkowatymi oczyma. Szła dalej. Uśmiechnęła się do niego. Przechylił łebek, jakby chciał o coś zapytać. Był inny niż cała ta zgraja grasująca pod jej oknem. Był indywidualistą.
Kruk.

UWAGA, komentarz zawiera poważny spoiler dotyczący treści opowiadania ;)




Napisane całkiem ładnie, ale mam 2 (słownie: dwa) zarzuty.
1) przy zdaniu
zarechotałam, bo oczywiście myślałam, że mowa o facecie. No więc jak: usiadł i chodził? I od razu przyszło mi do głowy: ej, a może to wcale nie facet? Kto mógłby usiąść i chodzić? Ptak! I w tym momencie rozwiązałam zagadkę opowiadanka. A to niedobrze...
2) jako ornitolog z zamiłowania muszę zaprotestować przeciwko krukom na ulicy, krukom na barierkach i w ogóle "zgrajom kruków pod oknami". Autorka ma na myśli pewnie gawrony. Kruka w mieście nie uświadczysz (a nawet i w lasach to już coraz większa rzadkość). Ale to taka tylko luźna uwaga, nie psuje fabuły, choć ja bym oczywiście kruka tu nie umieściła ;)

Fajny pomysł, zgrabnie napisane. Może trochę za mało wyrazista puenta (wolę drabble mocniej zaskakujące), ale moim zdaniem jest całkiem nieźle.

khy khy również jak Magdalith pomyśłałam o facecie i się zastanawiałam co tu jest grane, nie doczytawszy do końca zaczęłam czytać uważniej od nowa i znów doszłam do feralnej linijki i mnie olśniło, że to może zwierze. Jako, że mam czarnego zwierza to rzuciłam, że to kot potem doczytałam do końca i spadłam z krzesła z zaskoczenia Ładne drable.

W.

To jest mocne! Choć oko mi zahaczyło o końcówkę i niespodzianka mniejsza. Przy paciorkowatych oczach zerknęło mi się(bo o męskich oczach tak się raczej nie pisze), tak wyszło.

Kompletnie nie umiem pisać takich rzeczy, podziwiam.

(bez ornitologii kruk jakoś lepiej brzmi od gawrona)

A oto moje ulubione z Twoich. Ciekawe i ładnie napisane. Ja bym się tylko naprawdę pozbyła tego "usiadł na barierce". Np. "Przyjrzała mu się bliżej, podchodząc do barierki metalowego płotu. Spacerował w tę i z powrotem...". Moim zdaniem w ten sposób pozostają niemal wszystkie słowa, których chciałaś użyć, a domysły o kim mowa, pozostaną jedynie domysłami dłużej albo do końca. Ale to wiesz... takie tylko dywagacje. Ze mnie żaden znawca. Zresztą i tak mi się podoba, mimo że się domyśliłam iż o ptaka chodzi.
I nie lubię kruków. Chyba przez Terakowską i jej spadające anioły... I pewne moje dramatyczne przeżycie, w które się wplatają. A tu jednak jak nic, właśnie to czarne, przerażające mnie nieco ptaszysko mi pasowało...
Bardzo ładne. Gratuluję.


uściski, silv

Podobało mi się to. Na początku kompletnie nie wiedziałam, o co (myślałam raczej: o kogo) chodzi, dopiero jak przeczytałam: kruk, to zrozumiałam. Tytuł też mnie troszkę zmylił, byłam pewna że chodzi o człowieka, ale to zdanie, że usiadł i chodził trochę Cię zdradziło, jak już wspomniała Magdalith. Z drugiej strony, nie jestem w stanie wymyslić nic, czym mozna by było to zastąpić, więc myślę, że jest do przyjęcia.

Ogólnie mi się podobało. Czułam tą nutkę tajemnicy, niewiedzy, często tak charakterystyczną dla drabbli. I wyjaśnienie na końcu.
Na ptakach się nie znam, więc o prawdziwości kruka w mieście nie będę się wypowiadać, chociaż wydaje mi się, że widziałam kiedyś.

Darbbla gratuluję.
Pozdrawiam,
Jil

Wiesz co... Pomysł jest naprawdę świetny. Taki, jaki powinien być w drabble'u. W porządnym drabble'u. Zaskakujący, nietuzinkowy. Ale wykonanie odrobinkę kuśtyka. Powinno być napisane tak, żeby naprawdę nie można było się domyślić, o co chodzi. Żeby opis indywidualisty do ostatniego słowa zdawał się opisem człowieka - bo taki przecież był zamiar, prawda? A zdanie o barierce burzy tę równowagę. Moim zdaniem jest to do doszlifowania, i wtedy będzie w porządku.

Przepraszam za wygrzebanie tego drabble z przedostatniej strony, zwłaszcza że nic specjalnie inteligentnego tu nie napiszę, ale muszę.
Ja w połowie domyśliłam się, o co chodzi. Przeczytałam do połowy, potem przeczytałam sobie to jeszcze raz i pomyślałam "Pff. Chodzi o jakiegoś ptaka. Przecież facet to za oczywiste." Tekst podobał mi się średnio. Szczerze mówiąc, taki sobie. Ale to pewnie dlatego, że domyśliłam się, o co chodzi. Widzę po komentarzach, że się podobało. Ja powiem inaczej: tekst poprawny, ale mnie nie zachwyciło. I niektóre zdania brzmią trochę dziwnie w odniesieniu do ptaka.
Mimo to pozdrawiam, Irka.

Edit: Mam bardzo specyficzny gust. Czasem trudno w niego trafić.

Pierwsze porządne drabble od dawna. Brawa dla autorki! Wszystko ładnie napisane, czyta się z ciekawością, a puenta rozśmiesza. Oczywiście, na początku wydawało mi się, że chodzi tu o mężczyznę, potem, że o jakieś zwierzę, a następnie niechcący spojrzałam na końcówkę i wszystko jasne. XD
Nie widzę sensu w dalszym wychwalaniu tekstu, powiem więc tylko, że bardzo mi się podobało i idę polować na inne Twoje utfory. ^^
Pozdrawiam V.