Mirriel - Forum Literackie

Tytuł oryginału: "Green and pretty"
Autor: Bryoney
Link: Green and pretty
Zgoda: Jest
Beta: Niezastąpiona formica
A/T: Chciałabym tylko zaznaczyć, że w fandomie anglojęzycznym drabble nie zawsze mają zaskakującą puentę i dokładnie sto słów.


Oczy Albusa Pottera były zielone i ładne. Bardzo, bardzo zielone i bardzo, bardzo ładne.
To właśnie one pierwsze przykuły uwagę Scorpiusa. Nie ta nieokiełznana czarna czupryna, nie twarz, tak podobna do innej, bardzo słynnej. Nie ten mały, nieśmiały uśmieszek. To wszystko także zauważył. Tylko, że później. O wiele, wiele później. Żenująco później.
Oczywiście jego ojciec byłby przerażony. Nie dość, że jego syn, jego jedyny syn, w ogóle zwrócił uwagę na oczy Pottera, ze wszystkich ludzi na świecie, to jeszcze urzekły one wspomnianego syna tak całkowicie, iż jednymi słowami, jakie jego oszołomiony umysł był w stanie przywołać były "zielone" i "ładne". Nie żadna "głęboka, tajemnicza zieleń otchłani oceanu", albo "intensywna, jasna zieleń, przywodząca na myśl słoneczne promienie prześwitujące poprzez młode liście". Nawet nie "szmaragdowe", "jadeitowe", czy "malachitowe". Po prostu zielone. I ładne.
Tylko zielone i ładne, lecz nim hogwarcki ekspres wtoczył się na stację w Hogsmeade, Scorpius wiedział, że jest zgubiony. Bez względu na to, jakich słów by nie użył.

Calisso, nie wiem co powiedzieć. Wybrałaś cudowny tekst.

Treść.
Niesamowita i urzekająca. Slash, ale to nic. Nie umiem ubrać w słowa moich odczuć po przeczytaniu tego tekstu. Jest oryginalny. I jest w nim tyle magii...

Tłumaczenie.
Nie czytałam oryginału. Z angielskiego to ja ani alfa, ani tym bardziej omega nie jestem. Ale tekst wybrałaś cudowny. Kiedy czytałam, nie czułam, że to tłumaczenie. Nie ma zgrzytów... tekst jest płynny i lekki.

Notka odautorska.

Niesty fandom polskojęzyczny mocno kuleje pod tym względem, ale dlaczego? Takie drabble są o wiele lepsze.

Ogólne wrażenie.
Podoba mi się. Zarówno treść, jak i tłumaczenie.
Gratuluję, Yoanne

Najczęściej unikam tego paringu, gdyż za bardzo go lubię i za bardzo boję się, że jakiś niewprawny tekst popsuje mi moją opinie o tej dwójce.

O Roweno, jak dobrze, że weszłam w ten temat. Tak powinny wyglądać drabble. Nie super niespodzianka, nie zaskakujące puenta, nie niesamowity pomysł powalający na kolana. Drabble to przede wszystkim krótka impresja, która ma pozostawić czytelnika z uczuciem wewnętrznej radość w sercu (bądź też zupełnie odwrotnie, gdy mówimy o drabble angstowym). I to tutaj jest. Kilka słów, umiejętnie dobranych, mini scenka, przy której nie sposób się nie uśmiechnąć. I nie poczuć sympatii dla biednego Malfoya juniora. Ta dwójka jest tak niesamowicie urocza, tak niewinna (a przynajmniej chcę wierzyć w tę niewinność), że można ją tylko pokochać, szczególnie przy takich tekstach.

Bardzo się cieszę z tego tłumaczenia. Świetnie wybrałaś tekst, świetnie oddałaś nastrój i dałaś czytelnikom (a przynajmniej mnie) maleńką chwilę radość. Dziękuję!

Po pierwsze - gratuluję wyboru teskstu.
Po drugie - gratuluję tłumaczenia.

Właśnie takie drabble powinny powstawać. Bez elementu zaskoczenia, wbiającego w fotel.
Scenka jest bardzo ciepła. Podoba mi się spsób ukazania uczuć Scorpiusa. Barodzo dobrze jest też opisany kolor oczu Albusa. Zielone i ładne. Również moim zdaniem brzmi to dużo lepiej niż malachitowe, czy szmaragdowe. Rozumiem tutaj odczucia Maloya, aż za dobrze. Ja również na samym początku zwracam uwagę na oczy. Odruch.

Co do parringu - zaczynam się do niego przekonywać (Twoje tłumaczenie ma w tym swoją zasługę), tak jak kiedyś przekonywałam się do drarry-ch.

W tym tekście zawarta jest magia. Wypływa przy czytaniu, wywołując na ustach delikatny uśmiech.
Co do tłumaczenia. Zajrzałam do oryginału. Nie mam się do czego przyczepić.

Życzę Ci, Calisso, żebyś wynajdywała więcej takich tekstów. I Weny, oczywiście. Bo jest niezbędna - nawet w tłumaczeniach.

Dla takich drabble warto żyć *nuci pod nosem*
Na Merlina jak ja Ci dziękuję za to tłumaczenie.
Powiem ci, że drabble bez tego głupiego zaskoczenia na końcu, jak dla mnie są bardziej udane.
Było tak lekko i ładnie. Aż w środku rośnie uczucie. Leciutko się uśmiechnęłam.
Zdecydowanie tekst należy do tych: ah i oh:)
Świetny parring i dobre oddanie emocji.

Skoro MÓJ Wen (tak, tenz Anglii i ze Slytherinu) raczył się pojawić, to my już mu dziękujemy. Teraz przyszła kolej na mnie.
Nie wiem, skąd wzięło się u nas w Polsce takie głupawe przekonanie, że drabble ma być zaskakujące. Więc ja mówię: drabble nie musi być zaskakujące, musi być napisane z potencjałem. Lub, jak w tym przypadku, z potencjałem przetłumaczone.
As/S także darzę wielką miłością. Tyle, że tu poprzeczka stoi dosyć wysoko, bo niektórzy porównują tę dwójkę do ich ojców. Ale to drabble jest zupełnie inne. I, tym razem, to nie Albus (który ZAWSZE kojarzy mi sie z Harrym), zakochuję się w Scorpiusie, tylko odwrotnie.

To segregowanie zieleni... Cudne. Scorpius, tak, jak ojciec, zawsze kojarzył mi się jako zaborczy facet, który zawsze zdobywa to, czego chce. I nawet w tej, jakże krotkiej formie, widzę, że nie pozwoli on Albusowi być z kimś innym, będzie o niego walczył, bo w końcu:

... diabeł tkwi w szczegółach. A diabeł i miłość, ki czort, jedno i to samo
Cal, cieszę się, że aktywnie uczestniczysz w życiu literackim. Piszesz, tłumaczysz i narzekasz na Wena - pełny serwis. Więcej takich ludzi.
Tulam i myziam.
Nef.

Podobało mi się. Nawet bardzo.
W tak krótkim utworze, jakim jest drabble, naprawdę ciężko jest zbudować odpowiednią atmosferę. I tu brawa dla autorki. Jednak chyba jeszcze bardziej trzeba się namęczyć, żeby po przetłumaczeniu, tekst nadal miał ten klimat. Więc teraz tylko aplauz na stojąco dla tłumaczki
Co do pary... Szczerze powiedziawszy, nie czytałam zbyt wielu utworów z nimi. Ogólnie rzecz biorąc jakoś nie spodobała mi sie siódma część sagi i raczej omijam utwory dziejące się później. Tutaj zaryzykowałam i ... nie żałuję. Powiem więcej - wręcz przeciwnie. Jeszcze kilka takich utworków, a może się przekonam... [?]
Czekam na więcej takich tekstów.

Pozdrawiam
Księżniczka Mithgaru
Cruxia

Aż mam ochotę powiedzieć, ze to było...
Zielone i ładne.

Och, cudowne nie-do-końca-drabble.
Bardzo mi się spodobało, jest takie lekkie i przyjemne, człowiek nie musi dociekać, zastanawiać się nad przesłaniem czy puentą.
Mamy tu do czynienia z czystą radością czytania.
Tak po prostu.
I cóż więcej do szczęścia potrzeba?

Gratuluję doskonałego wyboru tekstu do tłumaczenia, no i wyśmienitego tłumaczenia.
Przeczytałam sobie oryginał i widzę, że nie zgubiłaś ani odrobinki magii z wersji angielskiej. Myślę, że nawet dodałaś troszkę swojej:)

Calissa- więcej takich tłumaczeń! Ratujesz honor drabble i pokazujesz, że faktycznie- czasami nie warto trzymać się tych nieszczęsnych stu słów.
Pozdrawiam.

Tak, Call, to w końcu ja! xD
Bardzo podobało mi się to drabble, choć nie jestem nim tak zauroczona jak tą miniaturką (tak, właśnie tą xD), którą (mimo tego, że nie mam czasu) przeczytałam już z pięć razy. Ale nie o miniaturce mam tutaj mówić, prawda?

Jeśli chodzi o tłumaczenie, to tak jak zawsze, czyta się przyjemnie. Zgrzytów nie było, a do oryginału zajrzałam wczoraj, ale (oczywiście przez Ciebie) nie przeczytałam więcej niż dwa pierwsze zdania.

Uwielbiam slashe, nienawidzę drabli, ubóstwiam ten parring. I lubię, gdy jest sobie taki arystokratyczny pan Scorpius Malfoy, zakochany w takim Albusie Severusie, który nosi imiona dwóch dyrektorów Hogwartu i jest romans (bo ja go wyraźnie widzę) xD I czego chcieć więcej? No czego? xD *rozpływa się*

Całuję i czekam na moją miniaturkę,
yunne.

Łiiiiiiii śliczne drabble, po prostu śliczne. Zielone i ładne
Naprawdę lubię takie teksty. Przyjemne, sympatyczne i wywołujące uśmiech na mojej twarzy. Bez wymuszonej niby zaskakującej puenty. Tego właśnie nie lubię w drabblach, że wszyscy na siłę chcą, żeby końcówka zwalała z nóg. A niestety mało komu się to udaje.
Dlatego gratuluję gorąco wyboru tekstu, jest cudny. Tłumaczenie bez zarzutu, łądne, zgrabne i przyjemne dla oka.
Rozczulił mnie młody Scorpius. I żal mi się zrobiło Draco.

Nie wątpię, nie wątpię. Co nie zmienia faktu, że mój otumaniony przez drarry mózg, zadaje w myślach pytanie, co Malfoy senior sam wyprawiał xDDD Ale przemliczmy moją małą obsesję.
Podsumowując tekst śliczny, cudowny i ładny. Z chęcią przeczytałąbym więcej takich. Tylko może tym razem z sama wiesz jakim paringiem? Bo do SN/ASP nic nie mam, ale wiadomo, to nie drarry

Wena bliźniaka z Gryffindoru bujającego się na lampie życzę
Uśmiechnięta Aev

Na tłumaczenia lepiej wybierać teksty, które zaciekawią czytelnika, będą oryginalne, wybijające się spośród innych utworów. Całe szczęście, że ty wyszukiwać takie rzeczy potrafisz, Calisso. Urzekające, naprawdę. Młody Scorpius tuż przed podróżą do Hogwartu uświadamia sobie coś bardzo ważnego. To, o czym rozpisują się od niedawna polscy fani HP. O pewnym świadomym uczuciu trochę-więcej-niż-przyjacielskim. Ciekawe, co na to Albus? Piękne jest tu to, że już taki młodzik potrafi zrozumieć piękno innej osoby i to jeszcze tej samej płci. Fandom stworzył nową slashową parę Malfy/Potter. Nowe pokolenie...

Co do tekstu: dobry wybór. Tekst interesujący, oryginalny. Tłumaczenie także mi się podoba, niełatwo bowiem jest tłumaczyć drabble. Tobie na szczęście się to udało. Błędów też nie zauważyłam. Podejrzewam, iż zachwycona pomysłem utworu, nie zwracałam na to uwagi.

Sara Riddle

Jestem szczerze zauroczona tym drabble, jest takie ciepłe i urzekające. Takie zielone i ładne.
W pierwszych słowach mego komentarza chcę ci podziękować za wybór tekstu i powalające tłumaczenie. Lubię parę ASP/SM, jest taka pocieszna i słodka, a jednocześnie pozwala nam, autorom, tłumaczom i czytelnikom, na wiele więcej kanonicznej pomysłowości.

Calisso, dzięki ci, że wybrałaś TO drabble i oczarowałaś mnie prostymi słowami, które w banalny sposób pokazują jak wielką siłę ma "pierwsze wejrzenie".

Życzę Wena,
Tekla Be.

o.O Drabble. Drabble bez zaskoczenia na końcu. To nie może być polskie. Ale musi być pięknie przetłumaczone i zbetowane, za co wielkie brawa dla obu pań. Naprawdę ta garstka słów zawładneła mną i powaliła na kolana. Chociaż ja nie czytam ficków o młodym pokoleniu chyba teraz zacznę.
Bardzo dziękuję za to zielone tekścidełko. I ładne. Ładne przede wszystkim.
Pozdrawiam,
Lady F.

Nie wiem, co prawda, czy jedenastolatek rzeczywiście mógłby pomyśleć sobie coś takiego i to w takim stylu, ale, szczerze mówiąc, nie obchodzi mnie to, ponieważ tekst jest bardzo, bardzo nastrojowy i nic nie stracił ze swojego uroku przetłumaczony na polski. Taki paring jest trochę przewidywalny i nieco się krzywię na jego widok, ale zdarzają się perełki. Bardzo dobry wybór. Ciepłe, przyjemne i zostanie w pamięci na długo.

Od razu się przyznam, że nie lubię slashu. Zajrzałam z ciekawości, przyciągnęli mnie bohaterowie Nowego Pokolenia, opowiadania z którymi ostatnio namiętnie tropię.

Nie lubię slashu. Ale tej miniaturki nie lubić nie można. Jest po prostu... Ładna. I zielona Nie zaskakująco głęboko i przewrotna, nie szczególnie skomplikowana i wymyślna. Ale taka bardzo, bardzo ładna.

Porównałam sobie Twoje tłumaczenie z oryginałem i muszę przyznać, że poradziłaś sobie z tym tekstem świetnie. Bezapelacyjnie udało Ci się oddać jego zielono-ładny nastrój.

Jedyne zastrzeżenie, jakę mogę mieć to rzeczywiście wiek głównych bohaterów - mając jedenaście lat nie zwraca się uwagi na takie rzeczy. Ale z uwagi na to, jak przyjemny jest ten tekst, podobnie jak pozostali czytelnicy, przymknę na to oko.